Kol' slaven nash Gospod (Dmitri Bortniansky)

Kol' slaven nash Gospod' v Sione
Ne mozhet iziasnit' iazyk.
Velik On v nebesakh na trone
V bylinkakh na zemli velik.
Vezde Gospod', vezde Ty slaven,
V noshchi, vo dni siian'em raven.

Tebia Tvoi Agnets zlatorunnyi
V sebe izobrazhaet nam.
Psaltir'iu my desiatistrunnoi
Tebe prinosim fimiam...
Primi ot nas blagodaren'e
Kak blagovonnoe kuren'e.

Ty solntsem smertnykh ozariaesh';
Ty liubish', Bozhe, nas, kak chad,
Ty nas trapezoi nasyshchaesh'
I zizhdesh' nam v Sione grad.
Ty greshnykh, Bozhe, poseshchaesh'
I plotiiu Svoei pitaesh'.

O, Bozhe, vo Tvoe selen'e
Da vnidut nashi golosa,
I vzydet nashe umilen'e
K Tebe kak utrennia rosa!
Tebe v serdtsakh altar' my stavim
Tebia, Gospod', poem i slavim.

Ich bete an die Macht der Liebe,
die sich in Jesus offenbart;
ich geb mich hin dem freien Triebe,
mit dem ich treu geliebet ward.
Ich will anstatt an mich zu denken,
ins Meer der Liebe mich versenken.

Wie bist du mir doch so gewogen
und wie verlangt dein Herz nach mir!
Durch Liebe sanft und stark gezogen,
neigt sich mein Alles hin zu dir.
Du teure Lieb du höchstes Wesen,
du hast mich, ich hab dich erlesen.

In deinem teuren, heilgen Namen,
eröffnet sich des Vaters Herz;
da find ich lauter Ja und Amen,
und Trost und Heilung für den Schmerz.
Oh daß dies jeder Sünder wüßte,
sein Herz wohl bald dich lieben müßte.

Ik bid u aan, o macht der liefde,
die zich in Jezus openbaart.
O licht, dat 't helse duister kliefde
en blijde hope bracht aan d'aard!
Ik wil u de liefde steeds gedenken,
wil u mijn liefde wederschenken.

Hoe teer blijft Gij uw kind genegen.
Hoezeer ook dorst naar U mijn ziel!
Zolang dwaald'ik op duist're wegen
tot op mijn pad Uw lichtschijn viel.
Toen werd 'k in Uwe geest herboren,
werd ik tot Uwe dienst verkoren.

O Jezus, moog' Uw naam mij immer
in 't diepst der ziel geschreven zijn.
Een geev' mijn schuld'ge lauwheid
nimmer Uw liefd'rijk harte weder pijn.
In woord, in werk, in heel mijn wezen
zij steeds Uw heil'ge naam geprezen.